Odpust zupełny

ODPUST ZUPEŁNY

Jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie – uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych – ratuje dusze z czyśćca.

 

WARUNKI WYMAGANE DO UZYSKANIA ODPUSTU ZUPEŁNEGO:

I. GODNE PRZYJĘCIE CIAŁA PAŃSKIEGO tzn. po dobrze odprawionej Spowiedzi świętej. Po jednej Spowiedzi można przyjmować wielokrotnie Ciało Pańskie, np. codziennie przez cały miesiąc.

II. WOLNOŚĆ OD PRZYWIĄZANIA DO JAKIEGOKOLWIEK GRZECHU, NAWET LEKKIEGO tzn. trzeba wykluczyć na przyszłość dobrowolne i świadome powtarzanie grzechów ciężkich i lekkich, czyli nie wolno u siebie tolerować złych przyzwyczajeń lub dobrowolnie trwać w jakimkolwiek nałogu. Brak takiej wolności – wyklucza możliwość uzyskania odpustu zupełnego.

III. WYPEŁNIENIE OKREŚLONEJ CZYNNOŚCI. Oto niektóre czynności wyznaczone przez Kościół: 1) czytanie przez pół godziny dowolnego fragmentu Pisma Świętego; 2) odmówienie jednej części Różańca świętego wspólnie z kimś w dowolnym miejscu lub samemu, ale wówczas tylko w kościele lub w kaplicy; 3) adoracja Najświętszego Sakramentu przez pół godziny w kościele lub w kaplicy, nawet gdy Pan Jezus nie jest wystawiony w monstrancji; 4) odprawienie Drogi Krzyżowej w kościele, w kaplicy lub na kalwarii; 5) pobożne odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem.

IV. MODLITWA W INTENCJACH OJCA ŚWIĘTEGO np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo” lub jakakolwiek inna modlitwa

 

Odpust zupełny jest jednym z największych darów Miłosierdzia Bożego, który człowiek może uzyskać codziennie i ofiarować za zmarłych. Tego wielkiego dzieła miłosierdzia może dokonywać każdy katolik, tylko trzeba chcieć i Boga o to prosić. AMEN.

Dokumenty Stolicy Apostolskiej

1. Indulgentiarum doctrina, 1. 01. 1967 r.

2. Enchiridion indulgentiarum, 16. 07. 1999 r.